آزادی

تو چه میخواهی که اینگونه از پشت سیم های خاردار فریاد میکشی؟

آهنگ شهر ما...

آهنگ شهر ما صدایی دیگر داشت!

خزان

پاییز همیشه برایم بوی ریزش دارد ،ریزش برگ ها بر روی زمین و لگدمال شدن آنها، اما ایکاش همیشه سبز می ماندند بدون هیچگونه خزانی

خزان ،نامی که هیچگاه دوستش ندارم

خزان برگها جبران پذیر است اما آیا خزان آدمها نیز جبران پذیر است؟

ایکاش همیشه بهار بود

گذشته های بدون حال و آینده

کنتراست

شاید فریاد و شایدنگاه....

بعضی اوقات نگاه ها نیز فریاد دارند

جیغ میکشند

صدایت میکنند

و بعضی وقتها برعکس

فریادها نگاه دارد

باید دید

از کجا میاید این آوای دوست؟

پاریس شهری که شاید بتوان از آن بعنوان پایتخت هنری جهان نام برد

شهر ویکتور هوگو

شهردانتون

شهر کزت کوچولو و بینوایان و ژان والژان

شهر داستانهای مشهور دنیا که شاید بتوان ردپایشان را در کوچه پس کوچه هایش دید

شهر کافه و کافه نشینهای هنری که هنوز میتوان بوی انقلاب فرانسه را در انجا استنشاق کرد

و نوازنده ای که گویی تاریخ این شهر را مینگارد

بنواز که تو خود تاریخ این شهری

مطبوعات آزاد یا آزادی مطبوعات!!!؟؟؟؟

چند وقت پیش در حین کار و عکاسی از تظاهراتی در برلین متوجه جر وبحث یکی از همکاران با پلیس شدم و طبق معمول خودم را به معرکه رساندم بله کاملا درست بود یکی از عکاسان مجله اشپیگل بود دوست عزیزی که به آرامش و صبوری در بین همکاران شهرت داشت اینک از کوره در رفته بود و اگر دوربین من متوجه او نمی شد و نزدیک او نبودم معلوم نبود که چه پیش میامد

خلاصه بعد از اینکه پلیس متوجه حضور دوربین ها شد او را آزاد نمود.

بعد از بازگشت آرامش علت را جویا شدم و او فقط در جواب میگفت مطبوعات آزاد،طبوعات آزاد.........

خلاصه ما که بالاخره ارتباط این همه پلیس و دادو بیداد را با این مطبوعات آزاد نفهمیدیم!!!

اگر شما فهمیدید لطفا توضیح دهید

خواب دریا

بعضی اوقات دوست دارم عکاسی کنم فقط عکاسی به دور از هر دغدغه ای

اما بعدش با خودم میگویم خوب که چی؟

بعد میام تمام این عکسهای بدون دغدغه را نگاه میکنم و به خودم میخندم میدانید چرا؟

چون وقتی بهش فکر میکنم میبینم که باز هم دنبال دغدغه بودم.

اصلا از قدیم گفتند ترک عادت موجب مرض است و من هم یک جور مریض......

ناله زنجیرها بر دست من...

گفتمش،
شیرین ترین آواز چیست؟
چشم غمگینش به رویم خیره ماند،
قطره قطره اشکش از مژگان چکید،
زیر لب غمناک خواند!
ناله زنجیرها بر دست من،
.....(هوشنگ ابتهاج)

محمد گلچین برنده جایزه مسابقه عکاسی سونی ۲۰۱۰

محمدگلچین عکاس هنرمند تالشی از ایران با عکسی از مراسم عاشورا در بیجار موفق به دریافت جایزه مسابقه جهانی عکاسی سونی ۲۰۱۰ در کن فرانسه شد.

این عکس همچنین توانسته که در بخش موسیقی نیز جایزه ویژه را اذان خود کند.

محمد گلچین عکاس جوانی است که تا کنون موفق به کسب مدال طلای جشنواره عکس هنگ کنگ ، مدال طلای جهانی عکس FIAP, مدال برنز جشنواره بین المللی صربستان و مدال طلای عکاسی روسیه شده است.

با آرزوی موفقیت بیشتر برای این عکاس جوان

موفقیتی دیگر برای عکاس ایرانی

مدال طلای رضا وهمی در جشنواره جهانی عکس اتریش

رضا وهمی عکاس جوان ایرانی با عکسی تحت عنوان شور موفق به دستیابی به مدال طلای مسابقات جهانی اتریش شد.

این عکاس جوان با پشتکاری بی نظیر پله های ترقی را در عکاسی یکی پس از دیگری می پیماید و با هدفی کاملا مشخص

به عنوان عکاس اجتماعی در این رشته مشغول می باشد.
رضا وهمی عکاس ۲۹ ساله ایرانی است که عکاسی را بطور خود اموخته از سال ۸۶ آغاز نموده است.
بعدها بیشتر با بیوگرافی و کارهای این هنرمند جوان آشنا میشویم.

با امید و آرزوی موفقیت بیشتر

بودن با نبودن......

طعم زندگی

هرگز چشمانش را فراموش نمی کنم

و چنین بود که او زیبایی را آفرید

When I go in Sun, I Black When I scared, I Black When I sick, I Black And when I die, I still black.. And you White fella! When you born, you Pink When you grow up, you White When you go in Sun, you Red When you cold, you Blue When you scared, you Yellow When you sick, you Green And when you die, you Gray.. And you calling me Colored !? زاده مي‌شوم، سياه رشد مي‌كنم، سياه همنشين آفتاب مي‌شوم، ولي سياه در هراس و اضطراب، بازهم سياه گاه بيماريم، سياه مرده‌‌ام سياه؛ همچنان سياه ...! هي تو! فلاني سفيد صورتي زاده مي‌شوي سفيد رشد مي‌كني با آفتاب، سرخي در سرما، آبي از ترس، زردي به بيماري، سبز هنگام مرگت، خاكستري ... راستي چرا مرا رنگين پوست مي‌خواني؟!

همه او را مجنون پندارند او همه را....